تقصير خودم بود...


تقصير خودم بود...نيچه می گفت وقتی مجسمه ای رو بر می اندازيد ممکنه رو خودتون سقوط کنه......هميشه تخس و حرف گوش نکن بودم.... مثل حالا...حالا هی بخور از دست خودت....
هی.....هی....


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حال..... بايد بروم
می خواهم
رفتنم دليل بر تو باشد
اينجا
تمام من ته می کشد
تو که باشی
حرف هم گم می شود
نگاه هم که نمی کني
فلج...می خندم
ريز
ريز
حال..بايد بروم
ريز شده ام

نگران ام
نگران تو و اين زندگيت
نگران سادگي ،
پاكي و آزادگي‌ات

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مرگ من روزی فرا خواهد رسيد
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستانی غبارآلود و دور
يا خزانی خالی از فرياد و شور
مرگ من روزی فرا خواهد رسيد.......


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگر باران ببارد ...


اگر باران ببارد
يادم ارد
ان سراسر پير و خسته
ان غبار الود
کز اغاز خود رسته
ان خموده ان گسسته .

ان همان ملبوس
ان مرد گسستن ها و بستن ها
همان افاق مردن ها
که از رخت بد فرجام
مرده در درون اسمان ها .

ان همان اغاز خوشنام و
غروب بی سر و سامان .
همان مرد گلستان ها
که مرگش بوده در زندان
درون خامشی پنهان ...

که او مرد طراوت هاست
همان انسان پاک و
ان وجود زايش سامان.

ان همان رويای خوشنام زمان بچگی هايم .
همان من
کز وفاق خويش دوری جسته ام اکنون .

او همان مرد است ؟
او همان مرد است که اکنون
مرده در زير درخت بی بن وجدان ؟
ايا
او همان مرد است؟
او زنده ست
يا که حالا در درون خاک گور خويش پوسيده ست ؟

او مرده ست ؟



ای تمام خوبيها ...
ای تمام خوبيها

افتاب

نگاه توست .

و

دريا

دل ات .

و

هزاران هزار ترانه عشق

بر زبان تو جاری ست ...


علی شيروی ... ـ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ




/ 0 نظر / 23 بازدید